Kıbrıslı Türklerin bu ülkedeki düzene inancı kalmadı. Birçok kişi ülkeden göç etmeyi planlıyor. Birçok kişi de Güney’de çalışarak geçimini sağlamaya çalışıyor. Son dönemlerde yaşayan siyasi çirkinlikleri Kıbrıslı Türklerin onurunu ve haysiyetini zedeler hale geldi. Kıbrıslı Türkler yok olma tehlikesiyle karşı karşıya
ONCA ÇEKİLEN ACI BU GÜNLER İÇİN MİYDİ? Kıbrıslı Türkler, bu topraklarda var olabilmek için geçmişten günümüze kadar çok acılar çekti. Savaşı yaşayan, göç eden, yokluk çeken ve canlar yitiren Kıbrıslı Türkler, bugün gelinen noktada “Atalarımız, evlatları ve torunları kendi memleketlerinde yaşayamaz duruma gelsin diye mi yıllarca mücadele edip, can verdi” sözleriyle yaşananlara isyan etti.
“HER ŞEYE RAĞMEN BU TOPRAKLARA TUTUNDUK”… 1950’li yıllarda büyük bir sefalet yaşayan Kıbrıslı Türkler her şeye rağmen yılmadan çabaladılar, 1960’lı yıllara gelindiği zaman başlayan ölüm kalım mücadelesiyle daha da bilinçlenen Kıbrıslı Türkler, yurt bildikleri Kıbrıs topraklarına sıkı sıkıya tutundu. Evini bırakıp kaçmak zorunda kalan, yıllarca çadırlarda ve gettolarda yaşam mücadelesi veren Kıbrıslı Türkler, 1974 Savaşı’nın ardından kendi kendini yönetme mücadelesine girişti. 80’li ve 90’lı yıllar Kuzey Kıbrıs’ta oldukça çalkantılı geçti ve siyasiler topluma yakışmayan çabalar içerisine girişti. 2000’li yılların başında yaşanan bankalar krizi Kıbrıslı Türklere sert bir darbe oldu.
ANKARA İLE GERİLEN İLİŞKİLER… 2004 yılında Annan Planı Referandumu döneminde kısa süreli bir umut yaşayan ve yine hüsrana uğrayan Kıbrıslı Türkler, ekonomik olarak kısa süreli bir refah yaşasa da bu durum da pek uzun sürmedi. 2010 yılı itibariyle göreceli olarak fakirleşmeye başlayan Kıbrıslı Türklerin refah seviyesi de yıllar içerisinde ciddi oranda geriledi. 2011 yılında ‘ekonomik yıkım paketi’ olarak adlandırılan TC-KKTC Ekonomik ve Mali İşbirliği Protokolü’nün gündeme gelmesinin ardından Kıbrıslı Türklerin Ankara ile ilişkisinde ipler gerilmeye başladı.
TOPLUMUN, SİYASİLERE İNANCI VE GÜVENİ KALMADI… Son yıllarda ayyuka çıkan ‘müdahale’ söylemlerinin gölgesinde yaşanan seçimler, hükümet değişimleri, makam kavgaları, kurultay kavgaları ve siyasi krizler, toplumun siyasilere olan güvenlerini ve inançlarını yitirmesine neden oldu. Siyasilerin, saygı çerçevesinde kuramadığı ilişki modeli, Kıbrıslı Türklerin Ankara ile arasını da bozdu. Kendi ayakları üzerinde duran Kuzey Kıbrıs söylemleri de hep havada kaldı. Siz değerli okuyucularımıza bayram gününde çok daha güzel bir manşetle seslenmek isterdik fakat ülkemizin içinde bulunduğu kaos ortamında böyle bir şey mümkün değil.
