Hayatım boyunca ırk, dil, din, mezhep ayrımı yapmadım, yapanın da karşısında durdum. Lakin böylesine küçük ölçekli bir ülkede golifa dağıtır gibi kısa kısa dönemler aralığında 3150 kişiye yeni vatandaşlık verildi.. Bunun üst akıl diye konumlandırılanların bir politikası olduğu ve Kıbrıslı Türklerin asırlardır koruduğu mevcudiyetinin hiçleştirilmeye çalışıldığı bir stratejinin parçası olduğunu görmemek saflık olur.
Hak hukuk ve çağdaş normların esas aldığı kriterler baz alınarak hayat bulsa bu vatandaşlıklar için eyvallah deyip geçmesini tabi ki bilirim. Yani demokrasi ve insan haklarının en üst seviyesinde olan ülkelerin uyguladığı sistem içinde bunlar şekillendiğinde tamam diyeceğim, zira bu durum her ülke için normal olabilir. Lakin bizim gibi bir coğrafyada toprak kavgasının siyasi bir sorun olarak karşımızda durduğu bir coğrafyada bu kadar gelişigüzel keyfi ve talimat politikası ile vatandaşlık dağıtılması çok büyük ve riskli bir handikap!
Dünya’nın hiçbir ülkesinde böylesi keyfi vatandaşlık dağıtılmasını görmek mümkün değildir. Ve onun da ötesinde yabancılara yönelik böylesine fütursuzca mülk ve toprak satışına göz yummak o ülkenin toprak bütünlüğüne yapılan açık bir saldırıdır. Maalesef bizim ülkemizde mevcut ekonomik koşullar nedeniyle kısıtlı olan mali imkanların mülk ve toprak sahibi olmada teşkil ettiği engel bir yana, bu anlamda bazı hukukçular ve muhasebeciler tarafından yürütülen ticari ve hukuksal düzenlemeler ile kılıfına uydurulan faaliyetlerde mülk ve toprak sahibi olmanın tamamen yabancıların eline geçtiği bir konjonktür yaratıldı ülkede..
