“Yatırımcı gelmekten vazgeçerse 20 yıl geride kalırız” uyarısı abartı gibi görünebilir ama göreceli olarak mümkün.Oysa bu cümledeki korku, sadece birkaç yatırım projesinin kaçması değil; KKTC’nin ekonomik dinamizmini, gençlerine umut veren iş alanlarını ve dünyayla kurduğu köprüyü kaybetmesidir.
Çünkü yatırımcı sadece para getirmez. Beraberinde güven, istihdam, teknoloji, pazar bağlantısı ve gelecek algısı getirir. Yatırımcı giderse yalnızca sermaye gitmez; nitelikli insan da gider, girişimci cesareti de azalır, ülke kendi içine kapanır.
Ama burada kritik bir ayrım var: Yatırımcıyı kaybetmek kader değildir. Çekiciliği kaybetmek ise yönetilebilir bir risktir.
Çekicilik Kalıcı Değil, Yenilenmesi Gereken Bir Sermayedir
Hiçbir ülke “ben zaten çekiciyim” diyerek yatırımcı çekmez. Çekicilik; hukuki öngörülebilirlik, maliyet avantajı, pazar erişimi ve siyasi istikrarın her gün yeniden üretilmesiyle ayakta kalır. Bugün avantaj olan bir unsur, yarın sıradanlaşabilir. Bugün tolerans gösterilen bir belirsizlik, yarın yatırımcının tek gerekçesiyle ülkeyi terk etmesine yol açabilir.
KKTC’nin riski, rakiplerinin daha çekici olması değil; kendi çekiciliğini kurumsallaştıramamasıdır.
