İzahı olmayan, hiçbir ekonomik akılla izah edilemeyen akıl dışı bir pahalılıkla karşı karşıyayız. Hayvan üreticisi bir dost dedi ki; ben kasaplık kuzuyu 70 TL kilosu kasaba satarım, kasap kilosuna 300 TL fiyat koyar.
Hade buyurun buradan yakın.
70 TL nerede, 300 TL nerede!!
Bunun tek bir izahı var.
Kazıklanıyoruz..
Denetim yok, arayan soran yok.
Et fiyatları gram altınla yarış oldu.
Bonfile kg 500 TL !
Kıyma 300 TL’ye dayandı.
Hakeza diğer temel gıda ürünleri de öyle.. Ha bire fiyatlar yukarıya doğru ilerliyor.
Dar gelirli olan aileler ne yapsın?
Sosyal Hizmetler , Çalışma Dairesinden aylık alan vatandaşlar , asgari ücretle yaşamını sürdüren insanları yoksulluğa değil, alenen açlığa mahkum ediliyor!
Devleti yönetenler ise sadece konuşuyor ve boş yapmaya devam ediyor.
Oysa yapılacaklar belli.
Denetim ilk başta gelen.
Üreticiden 79 TL kilosu alınan kuzu, kasap reyonuna nasıl 300 TL fiyatla giriyor?
Dün 25 TL olan bir temel gıda ürünü bugün nasıl 79 TL’den rafa diziliyor?
Hellimin kilosu 165 ile 185 TL. arası değişiyor.
1 lt süt 22.75 TL
1 düzine yumurta 45 TL
Bu bir soygundur, bu insanların gözünün içine baka baka onları kazıklamaktır.
Et, süt yumurta girmeyen mutfaklar çoğalmakta, insanlar kuru ekmeğe muhtaç edilmektedir. Devlet yerli üretim dahil ithal ürünlerde de tedbirler almalı hayatı ucuzlatacak uygulamalara yönelmelidir.
Devletin özellikle ithal ürünlerde fonları yeniden gözden geçirmesi zarureti doğmuştur. Bu elzem bir ihtiyaç haline gelmiştir. Süte, ete erişemeden büyüyen çocukların olduğu bir toplum haline geldik.
Bu akıl sır ermeyen bir durumdur.
