Konunun bir de bu yönüne bakalım

Kıbrıs sorunu BM Genel Sekreterinin başarısız ve etkisiz diplomasi anlayışı bir yana eski Rum lider Nikos Anastasiadis’in izlediği politika, akabinde ise Kıbrıslı Türk lider  Ersin Tatar’la Türkiye’nin Kıbrıs politikasında gittiği değişiklik ile birlikte sürecin tıkandığı gerçeği önümüzde dururken, belli kalıplar üzerinden konuyu ele almanın bu vakitten sonra doğru sonuçlar ortaya çıkarmayacağı çok açık.

Dolayısıyla Kıbrıs Türk tarafı ve Türkiye’nin siyasi eşitliğe dayalı çözüm söylem ve politikasının yakın bir gelecekte eksen değiştirmesini beklemek de boşa geçen zaman olarak addedilmesi isabetli bir tespit olur. Nitekim Rum yönetiminin, Crans Montana’da kaldığı yerden devam etmesi gerektiği söyleminin politika değişikliği sonrası Türkiye nezdinde bir karşılık görmeyeceği gerçeğini de hesaba katmak durumundayız. Bu nedenle bunun farkında olan Guterres’in de artık müzakerelerin kaldığı yerden devam etmesi gibi ısrarlı ve kararlı bir söylemi olmadığını görüyoruz.

Dolayısıyla siyasi eşitliğin mümkün olduğu oranda Kıbrıs’ta bir çözümün olabileceği noktasına yoğunlaşmak gerekiyor..

Nitekim öyle anlaşılıyor ki Kıbrıs’ın Kuzey yarısında Türkiye tarafından yürütülen siyasetinin geldiği pozisyon; egemenlik ve ona dayalı hak iddialarının sadece kuzeyle sınırlı kalmaması ve adanın tümüne yayılmasını öngörüyor. Diğer tarafta ise Kıbrıs Rum tarafı adanın tümünde hak sahibi olduğunu ortaya koyuyor, bundan böyle Kıbrıs Türk tarafı da sadece kuzey ile sınırlı kalmayarak, denizler dahil adanın tümünde hak sahipliği iddiası içinde olacağı anlaşılıyor.. Dolayısıyla bütün bu hesapların çözüme hizmet etmeyeceği gibi Kıbrıs’taki gergin havanın daha da  etkin bir hal alacağı olasılığını artırıyor.