Birlikte yol almayı öğrenmeliyiz

Ülkeyi yönetenlerin umursamaz bir tavır içinde topluma arkalarını döndükleri bir süreçte, çok açık ki  toplumsal mücadelenin her alanda yükseltilmesi esas alınmalıdır. Bunun için de kim hangi kulvarda ve nasıl direnebiliyorsa direnmeli!

Bu toplumsal dinamik yaratılmadıkça birlikte hareket alanı yaratmak da mümkün olmayacak. Dolayısıyla bu toprakları yurt bilmiş, vatan addetmiş herkese düşen de birbirinin direnişini çoğaltmak olmalı; tabiatıyla birbirimizi  baltalayarak hiçleştirerek bir yere varmamız olası değildir.

O halde önümüzde duran iki seçenek arasında yapacağız tercihlerimizi, bunun için de  ya farklılıklarımızla ve çeşitliliğimizle birlik olacağız, ya da bölünerek hep birlikte yok olacağız! Haliyle üçüncü bir seçenek olmayacak. Kim ne derse desin bu topraklarda tüm farklılıklarımıza rağmen ortaya koyacağımız ortak akla ihtiyaç vardır.

Ha eğer bunu becerecek yetiye de sahip değilsek, ki öyle görünüyor yaşanan sürece baktığım zaman, bu durumda da birbirimizi yıpratarak ve de bunun sonucunda tek tek yok olarak asırlık köklerimize rağmen bu topraklardan silinip gideceğiz. Hırslar, egolar, kişisel menfaatler derken önümüzü dahi göremeyecek bir ruh hali ile topluma fayda sağlamaktan çok birbirimize zarar vermenin rağbet gördüğü bu ortamda belki çok az insan bunun farkındadır ama zaten zor olan yaşam koşulları daha da ağır hale gelmektedir. Bugün ucu bana dokunmadığı sürece sıkıntı yok diyen bir kesim var ülkemizde. Bu nedenle bütün yanlışları doğru kabul eden bu kesim gözle görülen anomalileri olağanlaştırma anlayışı ile çoğunluğun sıkıntılarını görmezden geliyor.

Yani anlayacağınız bana dokunmayan yılan bin yaşasın anlayışı ile yol almanın da artık sonuna gelmiş bulunuyoruz. Zira o yılan istisnasız herkes adına tehdit oluşturmaktadır. İşte tam da bu nedenle bunun farkındalığı ile kendimize ortak hareket edebileceğimiz alanlar yaratmak zorundayız.