Isınmak için de serinlemek için de tek alternatifimiz elektrik enerjisidir, bunun başka bir yolu bugün için yoktur.
Dolayısıyla bu alanda ciddi yatırımlar yapılması gerekiyordu ve fakat bu yatırımlar yapılmadı, yapılmadığı gibi gelen giden siyasi iktidarlar ki hiçbirini bu çemberin dışına koymuyorum, ilgili kurumu çiftlik gibi yönettiler. Dolayısıyla bugün bu duruma gelmemizde Mecliste olanların tümü birinci
derecede sorumludur.. Burada daha az sorumlu, daha çok sorumlu vs gibi bir ayrım da söz konusu değildir. Kaldı ki ülkede bu kadar çok akla mantığa ve de doğal olmayan şey oluyor ki, toplum artık bunu olağan hal diye kanıksamaya yöneliyor. O kadar alıştık ki bu duruma onca belge, onca iddia gün gibi ortada dururken dahi ilgili kimseler bunlara izah getirme sorumluluğunu bile üzerlerine almıyorlar. Ülkede araç kullanacak yollar dökülüyor, üstelik neredeyse tüm güzergahlar karanlık ve bundan dolayı telafisi mümkün olmayan kayıplar veriliyor. Devlet bir tamam yol ruhsatını talep ediyor, çıkarmayana ceza yazıyor.
Örneğin Mağusa’da bir yerden bir yere gitmek için kırk takla atıyorsunuz, zira aylardır süren yol çalışmaları var. Bu arada araçların uğradığı zarar ziyan da işin başka bir kısmı, lakin geleceğim konu şu. O yol kapalı, bu yol kapalı ( gelişi güzel hiçbir duyuru yapmadan kanalizasyon çalışması deyip diledikleri yolu kapatıyorlar) bu sefer de zorunlu olarak kullanmak durumunda kaldığınız yollarda polis pusuya yatarak sizi rapor ediyor. Gerekçe sola dönüş yoktur,sağa dönüş yapmamanız gerekirdi diyerek. Kısacası ülkede gelişi güzel bir yönetim anlayışı mevcut. Bu anlayış içinde düzen,sistem ve insanın yaşam kalitesine dair en ufak bir düşünce mantalitesi yok.
Kısacası insan odaklı bir yönetim anlayışından çok uzaklardayız. Halkı o kadar hafife alıyorlar ki nasıl olsa mustarip olduğumuz konularda ‘gazeteler bir iki gün yazar, belki birkaç muhalefet vekili iş ola konu eder geçer gider’ diye görüyorlar her şeyi! Bunların insan haklarından, demokrasiden, hesap verebilir olmaktan yana bir dertleri yok, zira görebileceğiniz en yüzsüz, ülke gailesi olmayan, halkına dair içinde en küçük bir sevgiyi taşımayan insanların ülkeyi yönettiği bir dönemin içindeyiz.
