Yeni Zelandalı ve Alman araştırmacılardan oluşan ekip, fikrin ilk önce bir ‘şaka’ olarak başladığını söyledi ancak ineklerin nitrojen açısından zengin sıvı atıklarıyla uğraşmanın, gerçekten de uzun vadeli olarak iklime faydaları olabileceğini de kaydetti.
Çalışmaya Auckland Üniversitesi’nden katılan Douglas Elliffe, “İdrarların yüzde 10 veya 20’sini toplayabilmek, sera gazı emisyonunu ve nitrat sızıntısını önemli ölçüde azaltmak için yeterli olacaktır” dedi.
İnek idrarındaki nitrojen zamanla iki sorunlu maddeye ayrılıyor. Bunlardan azot oksit, güçlü bir sera gazı. Diğer yandan toprakta toplanan nitrat da daha sonra nehirlere ve akarsulara sızıyor. Bu nitrat fazlalığı ölü bölgeler yaratıyor.
Bu dışkı problemi küresel sera gazı emisyonunun yaklaşık yüzde 5’ini oluşturuyor.
Çiftçilik çoğunlukla metan ve nitröz oksit oluşumu şeklinde Yeni Zelanda’nın sera gazı emisyonlarının yaklaşık yarısını oluşturuyor. Çiftçilik konusunda çok gelişmiş olan ülkedeki bu miktar, alışılmadık bir şekilde fosil yakıtların kullanılmasıyla oluşan karbondioksit miktarıyla eşit düzeyde. Bu yüzden ülkede çiftçilik yaparken salınan karbondioksit miktarını azaltmaya yönelik araştırmalar mevcut.
Araştırmacı Lindsay Matthews, ineklerin idrarlarının korunması için tuvalet eğitimi verilmesi fikrinin aklına ilk olarak 2007’de bir radyo sunucuyla röportaj sırasında yapılan bir şakadan geldiğini söyledi.
Daha sonra bu ‘şaka’ üzerine Almanya’daki meslektaşlarıyla birlikte çalışan bilim insanı, sonuçların üç yaşındaki bir çocuktan beklenebileceklere benzer olduğunu söyledi. Bilim insanları 16 buzağıyı tuvalet kabininde idrar yapmak üzere eğitmek için yiyecek ödüllerini kullandı. Buzağıların ödülleri kabul ederek idrar kabininde tuvaletlerini yaptığı görüldü.
Bilim insanları, Current Biology dergisinde yayınlanan araştırmanın, ineklerin tuvalet eğitimi almasının mümkün olduğuna dair ‘kavramsal kanıt’ sağladığını söyledi. Ancak Yeni Zelanda gibi hayvanların çoğunun ahır yerine dışarıda yaşadığı yerlerde bunu uygulamanın zorluğuna da işaret edildi.
