KıbrısManşetSiyaset

Veda yazısı olmayan veda yazısı!

Yazmaya, konuşmaya devam... Bu arada belirtmem lazım; nice başkanlar, nice zenginler, nice siyasiler, nice kahramanlar gördüm... Hiç biri, Bilbay Eminoğlu kadar cesur olamadı...

İngiliz ekolü gazetecilikte istikrara çok önem verilir…

Aynı köşe, aynı sayfada yayınlanır; aynı yazar, kesinlikle yazı günlerini değiştirmez…

Yayın organının sürekliliği esastır…

Ama bir gazetecinin veya yazarın o yayın organındaki görev süresi de çok uzun yılları, dik duruşu, müdahalesiz ve özgürlüğü kapsamalıdır.

-*-*-

Ancak bizimkisi gibi toplumlarda ne yazık ki öyle olmuyor…

“Gerçekler”, İngiliz medyasındakine benzeyen “gerçekler” değildir…

-*-*-

Yazacaksınız veya televizyon – radyo programı mı yapacaksınız; evrensel gazetecilik kurallarından önce, o medya organının sahip ya da sahiplerinin çıkarlarını çok iyi bilmeniz gerekir…

-*-*-

1989’da spor muhabiri olarak başladığım mesleğe, yarından itibaren Yenidüzen gazetesi sayfalarında ve Sim TV – Sim FM ekran ve mikrofonlarında devam edeceğim…

-*-*-

Yenidüzen’de daha önce de çalıştım…

Kıbrıs, Londra Toplum Postası, Afrika- Avrupa, Gündem Kıbrıs, Haberci ve Gıynık’ta emek verdim, haberlerim – yazılarım yayınlandı…

-*-*-

Gıynık benim için çok önemliydi…

İsim babası benim…

Toplum Postası’nda çalıştığım dönemde, Gıynık adlı mizah sayfasını, asıl isim babası ve yaratıcısı Artun Gökşan kardeşimden devralmıştım…

Sevgili Bilbay Eminoğlu, “kendi medya grubumuzu oluşturacağız” dediğinde, bu ismi önerdim… Kabul etti…

Gıynık, çok kısa sürede, ülkenin aranan – okunan – takip edilen bir yayın organı oldu…

Tüm çalışanlarının bunda emeği büyüktür ama Bilbay Eminoğlu’nun bitmek bilmez enerjisi, bu başarıda başrolü oynamaktadır…

-*-*-

Şartlar, koşullar ve dönem; beni Gıynık’tan ayrılmak zorunda bırakmıştır…

Üzgün müyüm?

Değilim…

Ama buruğum…

-*-*-

Bu bir veda yazısı değildir…

Ya da “veda yazısı olmayan veda yazısıdır” diyelim!

Hepimiz, zaten kıç içi kadar bir ülkede yaşıyoruz ve günlük yaşantımızda zaten beraberiz.

Ama “gazetecilik” adına, artık adresim değişti…

-*-*-

Aman kimse üzülmesin, aman kimse kırılmasın, ama kimse bir şey demesin, aman Ersin bey, aman şu bey, şu hanım, aman Türkiye, aman asker, aman şu, aman bu, “aman Kubilay’a destek verirsek bir şey derler mi?” endişesi – tasası yok artık…

Yürü Kubilay yoldaş, çocukluktan beri seninleyiz…

-*-*-

Yazmaya, konuşmaya devam…

Bu arada belirtmem lazım; nice başkanlar, nice zenginler, nice siyasiler, nice kahramanlar gördüm…

Hiç biri, Bilbay Eminoğlu kadar cesur olamadı…

Bunu yazmadan geçmeyeceğim… Bir gün sebebini de yazarım…

Yüreğimle hep buradayım sevgili Gıynık çalışanları, hepinizi çok seviyorum…

Diğer Haberler